Sinds 2010 legt Marlien van Leeuwen levensverhalen vast van inwoners van onze gemeente Bodegraven-Reeuwijk. Persoonlijke herinneringen die een tijdsbeeld geven vanaf het begin van de vorige eeuw. Het leven was eenvoudig, water uit de kraan was nog niet vanzelfsprekend. Grote gezinnen van soms wel veertien kinderen waren de norm. De geïnterviewden waren op leeftijd en haalden herinneringen op van hun jeugd en hun werkzame leven. De meeste van hen zijn er niet meer maar hun herinneringen kunnen we delen met de huidige en toekomstige generatie.
==
Marlien haar eigen introductie over het verleden leeft!
Zelf heb ik leren fietsen op een fiets van mijn nichten zonder zijwielen op een onverhard pad. Mijn vader had mij, al rennend naast mijn fiets, aan mijn schouder een paar meter op weg geholpen en daarna moest ik het zelf doen. Als ik viel, had ik pech. Het ergste wat mij kon overkomen waren kapotte knieën. En dat hoorde gewoon bij groot worden. Als we het weekend daarna weer bij mijn oma kwamen, kon ik mijn fietslessen weer hervatten. Mijn ouders hadden nog lang geen fiets toen zij zes waren. Mijn kinderen fietsten al toen ze drie waren. Even op weg geholpen door ons, maar al snel met behulp van de zijwielen. Tegenwoordig heeft het gros van de mensheid en dus ook kinderen een fietshelm op. Fascinerend vind ik dat. De snelheid waarmee het leven vooruit gaat. De tijd staat nooit stil, blijft ook niet dralen en terug gaat ze al helemaal niet.
Sinds 2010 heb ik levensverhalen opgeschreven van toen pakweg 80 jarigen voor de plaatselijke weekkrant, de Kijk die nu de Kijk op Bodegraven Reeuwijk heet. Gewone mensen uit onze dorpskernen. De meesten hadden helemaal geen fiets. Hun verhalen wil ik graag met u delen.
====
Wij zullen deze verhalen binnenkort gaan publiceren. Uit elke dorpskern zal Marlien een levensverhaal vastleggen. Wij zullen dit eens per maand publiceren op onze website en onze socials.
